کار و تلاش امروز رهگشای آینده

جابک خراسان رضوی

شاغلین آزمایشگاههای پزشکی، قهرمانان پشت صحنه

آب و هوا

اوقات شرعی

مطالب علمی روز آزمایشگاه

کدام روش کمی درتعیین سطح هورمونهای مترشحه از غده تیروئید با علائم اختلالات تیروئید مطابقت بیشتری دارد؟

  ترجمه: هادی رضایی

کارشناس آزمایشگاه

 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

Rezaeih3@mums.ac.ir

95/05/11

 

تا کنون روشهای مختلفی در تعیین غلظت TSH و هورمونهای مترشحه از غده تیروئید در آزمایشگاه های تشخیص طبی استفاده شده اند. انتخاب روشی مناسب برای تشخیص و مانیتورینگ اختلالات تیروئید امری ضروری می باشد. هدف این مطالعه، مقایسه سه روش کمی لومینسانس، رادیوایمنواسی و الایزا در تعیین سطح هورمونهای مترشحه از تیروئید، درسرم خون انسان می باشد. نمونه های خون از137 بیمار با اختلالات تیروئیدی و 58 فرد سالم گرفته شدند. سرمها بالافاصله برای تعیین غلظت TSH, T4 و T3 با 3 روش کمی لومینسانس، رادیوایمنواسی و الایزا مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارتباط های آماری معنادار بین سه روش با دامنه 0.663-0.876 بین سه روش مشخص گردید. بر اساس علائم بالینی، کمی لومینسانس به عنوان حساس ترین روش با حساسیت 100% شناسایی شد، درحالی که رادیوایمنواسی به عنوان اختصاصی ترین روش با اختصاصیت 100% مشخص شد. رادیوایمنواسی اختصاصی ترین روش در تشخیص اختلالات تیروئیدی است و کمی لومینسانس حساس ترین روش در تشخیص اختلالات تیروئید می باشد، به استثنای اندازه گیری غلظت T4 در کم کاری تیروئید. در تشخیص کم کاری تیروئید، رادیوایمنواسی بیشترین اختصاصیت را نشان داد. رادیوایمنواسی بیشترین حساسیت و کمی لومینسانس بیشترین اختصاصیت را در اندازه گیزی TSH, T4 و T3 در گروه سالم نشان دادند. هر سه روش اختصاصیت، حساسیت و دقت بالایی داشتند. الایزا برای غربالگری اولیه اختلالات تیروئید مناسب می باشد. حساسیت و اختصاصیت کمی لومینسانس و رادیوایمنواسی بالا و به یک اندازه بودند که نشان می دهد این دو روش، روش های ارزشمندی در مانیتورینگ بیماران می باشند. با این حال، جدا از اثرات خطرناک پرتوهای یونیزان بر محیط زیست، رادیوایمنواسی همچنان معتبر ترین روش در اندازه گیری کمی هورمونهای تیروئید می باشد.


اصل مقاله

  Which quantitative method in determination of the thyroid Hormone levels is more consistent with the clinical symptoms of the thyroid disorders?



لود ویروس  HTLV-1و علائم بالینی پاراپارزي اسپاستیک گرمسیري و میلوپاتی ناشی از HTLV-1در بیماران ایرانی

 ترجمه: هادی رضایی

کارشناس آزمایشگاه

 دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

Rezaeih3@mums.ac.ir

95/11/15

 

پاراپارزي اسپاستیک گرمسیري و میلوپاتی ناشی از (HAM/TSP) HTLV-1از شایع ترین تظاهرات نورولوژیکی ویروس HTLV-1 می باشد. شمال شرق ایران ناحیه اندمیک برای این ویروس است. فاکتورهای ویروسی و فاکتورهای ژنتیکی میزبان نقش مهمی در پیشرفت بیماری HAM/TSP ایفا می کنند. هدف این مطالعه بررسی میزان لود ویروس و نیز علائم بالینی بیماران HAM/TSP درمیان بیماران ایرانی و مقایسه آنها با سایرنواحی اندمیک در دنیا بود. در این مطالعه سیستماتیک گذشته نگر، میزان لود ویروس HTLV-1 در 102 بیمار HAM/TSP و 34 ناقل ویروس ایرانی درسلولهای تک هسته ای خون محیطی با استفاده از متد real time PCR کمی مورد اندازه گیری قرارگرفت. تشخیص بیماری HAM/TSP بر اساس معیار WHO بود. میانگین لود ویروس دربیماران HAM/TSP ایرانی  (626 ± 53.031cop­ies/104 PBMCs) کمتر از جوامع دیگر بود (در ژاپن حدود 800 کپی و در برزیل  912.5 ± 778.6 copies/104 PBMCs). در مقایسه، میانگین لود ویروس در میان ناقلین ویروس  (193 ± 44.375 copies/104 PBMCs) بیشتر ناقلین ژاپنی (حدود 140 copies/104 PBMCs) و کمتر ازناقلین برزیلی (240.5 ± 452.8 copies/104 PBMCs گزارش شده بر اساس نشریات) بود. شایع ترین علائم نورولوژیکی در میان ایرانی ها، ژاپنی ها و برزیلی ها اختلال در راه رفتن، اختلالات ادراری، پاراستزی، ضعف، یبوست و درد در ناحیه تحتانی کمر بودند. لود ویروس دربیماران HAM/TSP و ناقلین رابطه معناداری با سن و جنس نشان نمی داد. تفاوت در لود ویروس HTLV-1 و متعاقبا علائم بالینی بیماران HAM/TSP بین ایرانیان و سایر جمعیتهای اندمیک احتمالا به دلیل تفاوت در پیش زمینه ژنتیکی میزبان و شرایط محیطی این جمعیتها باشد.


اصل مقاله

 Human T-lymphotropic Virus Type I (HTLV-I) Pro-viral Load and Clinical Features in Iranian HAM/TSP Patients



 

LiveZilla Live Chat Software